دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر

دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر

گفتگو در قرآن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
استادیار، پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی، تهران، ایران.
چکیده
چکیده
یکی از نتایج تأکید بر آزادی عقیده و بیان از یک سو و گسترش فناوری ارتباطات وکانونی شدن مقوله‌های ذهن و زبان و معرفت در فلسفه معاصر، اهمیت یافتن مباحث مربوط به این مقولات از جمله موضوع گفتگو است. امروزه موضوع گفتگو یکی از مباحث مهم مکاتب فلسفی وجامعه شناسی و روانشناسی به شمار می‌آید. لازمه زیست دیندارانه در دنیای جدید پاسخ مناسب به مسائلی است که مدنیت جدید در انداخته است. دینداران عقاید خود را مستند به وحی و منبع علم مطلق می‌دانند.بنابراین به حقانیت باورهای خود یقین دارند. با این وجود آیا می‌توانند از موضعی برابر و به قصد تقرب یا مشارکت در کشف حقیقت با دیگران وارد گفتگو شوند؟ آیا در دعوت پیامبران الهی که مستقیماً با منبع وحی مرتبط بوده‌اند،‌ اساساً گفتگو جایگاهی داشته است؟ در این نوشتار کوشیده‌ایم پس از بررسی مفهوم گفتگو و مفاهیم مرتبط با آن به بررسی دیدگاه قرآن در باره گفتگو و نقش این موضوع در دعوت انبیاء بپردازیم.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Dialogue in Qur'an

نویسنده English

Mohsen Armin
Assistant Professor, Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran.
چکیده English

The topic of this article is to examine the place and role of dialogue in the call of the prophets from the perspective of the Quran. One of the results of emphasizing the freedom of opinion and expression on the one hand and the expansion of communication technology and the centralization of the categories of mind, language and knowledge in contemporary philosophy is the importance of finding topics related to these categories, including the topic of conversation. Today, the topic of conversation is one of the important topics of philosophical, sociological, and psychological schools. The necessity of religious life in the new world is a suitable answer to the problems that the new civilization has thrown. Religious people consider their beliefs based on revelation and the source of absolute knowledge. Therefore, they are sure of the truth of their beliefs. Nevertheless, can they enter a conversation with others from an equal position and with the intention of getting closer or participating in discovering the truth? Did the conversation basically have a place in the calling of divine prophets who were directly related to the source of revelation? In this article, after examining the concept of dialogue and its related concepts, we have tried to investigate the Qur'an's view on dialogue and the role of this issue in calling prophets.

کلیدواژه‌ها English

"dialogue in Qur’an"
"tolerance in Qur'an"
"dialogue in calling prophet"
"intercultural thinking"
سیاهه منابع
الف- منابع فارسی:
ابن‌عاشور، محمدطاهر. تفسیر التحریر و التنویر المعروف بتفسیر ابن عاشور. بیروت: مؤسسة التاریخ العربی،‌۱۴۲۰ ه.ق.
ابن‌فارس، احمدبن‌زکریا. معجم مقاییس اللغة. تحقیق عبد السلام محمد هارون. بیروت: دار الفکر، ۱۳۹۹ ه.ق/۱۹۷۹ م.
ابن‌منظور، ابوالفضل جمال‌الدین محمد‌بن‌مکرم. لسان العرب. بیروت: دار صادر، ‌۲۰۰۳ م.
ابوزید، نصر حامد. نوسازی، تحریم و تأویل. ترجمة محسن آرمین. تهران: نشر نی، ۱۳۹۵ ه.ش.
ارسطو. سیاست. ترجمة حمید عنایت. تهران: انتشارات آموزش انقلاب اسلامی، ۱۳۷۱ ه.ش.
پایا، علی. گفتگو در جهان واقعی. تهران: طرح نو،‌۱۳۸۱ ه.ش.
جامی، عبدالرحمن. مثنوی هفت اورنگ. تصحیح آقا مرتضی مصحح گیلانی. تهران:‌ نشر مهتاب، ۱۳۷۵ ه.ش.
حافظ.‌ دیوان حافظ.‌ تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۲ ه.ق.
خانیکی، هادی. «گفتگو؛ از مفهوم زبانی تا معنای جهانی»، جامعه‌شناسی ایران ۵، شماره ۱ (۱۳۸۳ ه.ش).
خانیکی، هادی. در جهان گفتگو: بررسی تحولات گفتمانی در پایان قرن بیستم. تهران: هرمس، ۱۳۹۲ ه.ش.
خلف‌الله، محمد احمد. الفن القصصی فی القرآن الکریم. عرض و تحلیل خلیل عبدالکریم. لندن، بیروت و قاهره: سینا للنشر و مؤسسة الانتشار العربی، ۱۹۹۹ م.
سعدی، مصلح‌الدین. گلستان و بوستان. ترجمة ادوارد رهاتسک/ج.ام.ویکنز. تهران: هرمس با همکاری مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها، ۱۳۸۳ ه.ق.
طباطبایی، محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۰ ه.ق.
طبرسی، احمدبن‌علی. الإحتجاج علی أهل اللجاج. تحقیق محمدباقر خرسان. مشهد:‌ نشر مرتضی، ۱۴۰۳ ه.ق.
طبری، محمدبن‌جریر. جامع البیان فی تفسیر القرآن (تفسیر الطبری). بیروت: دار المعرفة، ۱۴۱۲ ه.ق.
فضل‌الله، محمدحسین. من وحی القرآن. بیروت: دار الملاک،‌۱۴۱۹ ه.ق.
مجلسی، محمدباقربن‌محمدتقی. بحار الأنوار. تحقیق و تصحیح جمعی از محققان. بیروت: دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ ه.ق.
مصلح، علی‌اصغر. با دیگری: پژوهشی در تفکر میان فرهنگی و آیین گفتگو. تهران: نشر علمی، ۱۳۹۷ ه.ش.
ملکیان،‌ مصطفی. راهی به رهایی. تهران: نگاه معاصر، ۱۳۹۰ ه.ش.
میر، مستنصر. «گفتگو در قرآن»، ترجمة ابوالفضل حری، فصلنامه زیبا شناخت ۹، شماره ۱ (۱۳۸۲ ه.ش): ۳۳۳- ۳۱۸.
واعظی، احمد. درآمدی بر هرمنوتیک. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۸۶ ه.ش.
هوی کورنیز، دیوید، حلقه انتقادی. ترجمة مراد فرهادپور. تهران: روشنگران و مطالعات زنان، ۱۳۷۸ ش.
ب- منابع لاتین:
Bakhtin, M. M. The dialogic Imagination: Four Essays. Edited by Michael Holquist. Translated by Caryl Emerson and Michael Holquist. Austin, TX: University of Texas Press, 1990.
Gadamer, Hans Georg. Truth and Method. Translated by Joel Weinsheiner and Donald G. Marshal. New York: Continuum, 1994.
ارسال نظر در مورد این مقاله
نام را وارد کنید.
نشانی پست الکترونیکی را به درستی وارد کنید.
وابستگی سازمانی را به درستی وارد کنید.
توضیحات را وارد کنید (حداقل 50 حرف)
CAPTCHA Image
شناسه امنیتی را به درستی وارد کنید.