دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر

دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر

تحلیل نوع مواجهه مسلمانان با کفار: مطالعه موردی آیه ۵۱ مائده

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، علوم قرآن و حدیث،‌ دانشکده اصول الدین، تهران، ایران.
2 استاد، علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده
آیاتی از قرآن کریم، مسلمانان را از روابط دوستانه با غیرمسلمانان منع می‌کند. در این بین، برخی با استناد به آیه 51 سوره مائده، این‌گونه آیات را مجوزی بر دشمنی و رفتار کینه‌ورزانه مسلمانان با کافران تعبیر کرده‌اند. این پژوهش با ابتنا بر مطالعات کتابخانه‌ای و با رویکرد تحلیلی- تبیینی و بر پایه تفسیر آیات، نشان می‌دهد مفاهیم محوری و محتوای کلیدی آیه مذکور با دیدگاه پیش‌گفته مغایر است و همچنین حاکی از حکم ممنوعیت مراودات دوستانه با غیرمسلمانان است که منجر به تمایلات قلبی و تعلقات روحی به آنان می‌گردد و آن نیز، اعتماد بر کافران در اندیشه و عمل را در پی دارد. ذکر دلایل نهی و تعیین حدود و ضوابط در این آیات، برهانی آشکار در عدم رفتار خصمانه با غیر هم‌کیشان است؛ همچنین تأکید بسیاری از آیات قرآن بر برپایی قسط و عدل، احسان و عدالت‌ورزی نسبت به همه، اعم از مسلمان و غیرمسلمان، شاهدی دیگر در نفی دیدگاه پیشین است. بدین ترتیب، می‌توان گفت آیه مورد بحث و آیاتی با موضوع مشابه، با هدف تثبیت و تحکیم اعتقادی مسلمانان و خلل‌ناپذیری صفوف آنان در برابر کافران نازل شده و مقتضی رفتار غیرانسانی و خشونت‌آمیز با غیرمسلمانان و یا قطع رابطه با آنان نیست.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Analysis of the Type of Confrontation of Muslims with Infidels, a Case Study of Verse 51 of Maedah

نویسندگان English

tayebeh sedaghati 1
Abdolhadi Feghhi Zadeh 2
1 Phd student, Qur'anic Sciences and Tradition of Osul Al Deen College, Tehran, Iran.
2 Professor, Qur'anic Sciences and Tradition, university of Tehran, Tehran, Iran.
چکیده English

Verses from the Holy Quran prohibit Muslims from friendly relations with non-Muslims. However, some have interpreted such verses as a license for enmity and spiteful behavior of Muslims with infidels, referring to verse 51 of Surah Ma'idah. This research, using library studies and with an analytical-explanatory approach and based on the interpretation of the verses, shows that the central concepts of the mentioned verse are contrary to the aforementioned point of view, and it also indicates the prohibition of friendly relations with non-Muslims, which leads to tendencies A heart connection is given to them, and that also leads to trusting the unbelievers in thought and action. Mentioning the reasons for the prohibition and determining the limits and criteria in these verses is a clear proof of the non-hostile behavior towards non-religionists; Also, many verses of the Qur'an emphasize the establishment of installments and justice, benevolence and justice towards everyone, both Muslims and non-Muslims, which is another proof of the negation of the previous point of view. In this way, it can be said: The verse in question and verses with a similar theme were revealed with the aim of consolidating the beliefs of Muslims and the inviolability of their ranks against the infidels, and it is not necessary to treat non-Muslims inhumanely and violently or to cut ties with them.

کلیدواژه‌ها English

Interaction with non-Muslims
Quran and violence
take over (Tavalla) and give up (Tabarra)
Surah Ma'idah
سیاهه منابع
الف- منابع فارسی:
قرآن کریم. ترجمه محمدمهدی فولادوند.
ابن‌فارس، احمد. معجم المقاییس اللغه. قم: مکتب الاعلام الاسلامی، 1404ق.
آلوسی، محمد بن عبدالله. روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و سبع المثانی. بیروت: دار الکتب العلمیه، 1415ق.
حسینی زبیدی، محمدتقی. تاج العروس من جواهر القاموس. چاپ اول. بیروت: دارالفکر، 1414ق.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. مفردات الفاظ القرآن. چاپ اول. بیروت- دمشق: دارالقلم، دارالشامیه، 1412ق.
رشید رضا، سید محمد. ترجمه فارسی تفسیر المنار. ترجمه سید محمد موسویان. چاپ اول. [بی‌جا]: ئالای رووناکی، 1398.
زحیلی، وهبه بن مصطفی. التفسیر المنیر فی العقیده و الشریعه و المنهج. بیروت: دارالفکر، 1418ق.
زمخشری، محمود. اساس البلاغه. بیروت: دار صادر، 1979م.
زمخشری، محمود. الکشاف عن حقایق غوامض التنزیل. بیروت: دار الکتاب العربی، 1407ق.
سها. نقد قرآن. ویرایش دوم. [بی‌جا]؛ [بی‌نا]: 1391.
طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1417ق.
طبرسی، فضل بن حسن. مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصرخسرو، 1372.
طوسی، محمد بن حسن. التبیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار احیاء التراث العربی، ]بی‌تا[.
عاملی، ابراهیم. تفسیر عاملی. تهران: صدوق، 1360.
فخر رازی، محمد بن عمر. مفاتیح الغیب. بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1420ق.
فیروزآبادی، مجدالدین محمد بن یعقوب. القاموس المحیط. بیروت: دارالفکر، ۱۴۱۵ق.
قمی(شیخ صدوق)، محمد بن علی بن بابویه. من لایحضره الفقیه. چاپ دوم. قم: جامعه المدرسین، 1404ق.
ماتریدی، محمد بن محمد. تأویلات اهل السنه. بیروت: دار الکتب العلمیه، 1426ق.
مراغی، احمد بن مصطفی. تفسیر المراغی. بیروت: دار احیاء التراث العربی، ]بی‌تا[.
مصطفوی، حسن. التحقیق فی کلمات القرآن. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1360.
معرفت، محمدهادی. شبهات و ردود حول القرآن الکریم. قم: مؤسسه التمهید، 1430 ق.
نظری، مرتضی. بررسی شیوه‌های تبلیغاتی مسیحیت علیه اسلام. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، 1371.
واحدی، علی بن احمد. اسباب نزول القرآن. بیروت: دار الکتب العلمیه، 1411ق.
ارسال نظر در مورد این مقاله
نام را وارد کنید.
نشانی پست الکترونیکی را به درستی وارد کنید.
وابستگی سازمانی را به درستی وارد کنید.
توضیحات را وارد کنید (حداقل 50 حرف)
CAPTCHA Image
شناسه امنیتی را به درستی وارد کنید.