1. قرآن کریم.
2. آذرنوش، آذرتاش، تاریخ زبان وفرهنگ عربی، تهران، سمت، 1377؛
3. ابن قتیبه، عبد الله بن مسلم، تأویل مشکل القرآن، بی جا، بی نا، بی تا؛
4. جوزیه، ابن قیم، الامثال فی القران الکریم، دارالمعرفه، بیروت، 1981م؛
5. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، دمشق، دارالعلم الدارالشامیه، چ اول، 1412؛
6. رضایی، حسن رضا، بررسی شبهات قرآن و فرهنگ زمانه، قم، انتشارات مرکز مدیریت حوزه علمیه، چ اول، 1382؛
7. سید قطب، محمد، تصویرفنی، نمایش هنری در قرآن، ترجمه: محمد علی عابدی، تهران، نشر انقلاب، 1359؛
8. دهخدا، علی اکبر، لغت‏نامه دهخدا، تهران، شرکت چاپ افست گلشن، 1341؛
9. فخر الدین رازی، ابو عبد الله، مفاتیح الغیب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1420ق؛
10. زمخشری، محمود، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، بیروت، دار الکتب العربی، 1407ق؛
11. مهیار، رضا، فرهنگ ابجدی عربی- فارسی‏، بی جا، بی نا، بی تا؛
12. فولادوند، محمد مهدی، آفرینش‌های هنری قرآن، تهران، بنیاد قرآن، 1360؛
13. قاسمی، حمید محمد، تمثیل القرآن، قم، اسوه، چ اول، 1382؛
14. مرعشی، سید محمد حسین، پوشش‌های گفتاری در قرآن، تهران، نگاه معاصر، 1384؛
15. ابن قتیبه، عبد الله بن مسلم، تأویل مشکل القرآن، بی جا، بی نا، بی تا؛
16. مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1374؛
17. طباطبایی، سیدمحمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه: سید محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1374؛
18. مجید الاطرقمی، واجده، التشبیهات القرآنیه فی النبئه العربیه، بغداد، منشورات الوزاره الثقافه الفنون، 1978م؛
19. دقیق العاملی، معین، دروس فی البلاغه، قم، المرکز العالمی للدراسات الاسلامیه، چ سوم، 1386؛

فراهیدی خلیل بن احمد، کتاب العین، قم، انتشارات هجرت، چاپ دوم، 1410ق.