دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 The foundations of mysticism in the doctrine of the Ahlul-Bayt (People of the House of the Prophet) (as) with relying on the mystical exegesis of the Qur’an مبانـی عرفان در مکتب اهل بیـت(ع) با تکیه بر تفسیرهای عرفانی قرآن 3 20 37872 FA سید محمد علی ایازی استادیار دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران. Journal Article 2016 08 27 The discussion of the principles of mysticism in the school of Ahl al-Bayt (AS) is not separated from the study of the verses of the Quran and the understanding of the mystic commentators of these verses, which in its historical course, in the form of the statement and sayings of mystics and mystical commentators has presented and it is found in various writings of the scholars of other schools and sects. The importance of examining these foundations is due to the fact that Islamic verses and narratives have different dimensions which this school has benefited from it because of its knowledge and specific kind of attitude, and has had different perceptions proportional to ontological and anthropological objectives. On the other hand, though this tendency has emerged in the context of the general culture of Muslims and that its prominent mystics belonged to the Sunnis, but it has flourished among the Shi’a authors, and much richer knowledge has been presented by them because the sources of the knowledge of Shi’a is different. The most important point of this primacy is the reliance and dependence of the Shiite school on the traditions and teachings of the Ahlul-Bayt(as). Now, if we consider the view of some Shiaologists who believe that the source of the thought and the origin of the perfect teachings of Islam are the Twelve Shiite Imams (PBUT), or this point that they consider Shiite as mystical and inward dimension of Islam, the importance of supreme position of Ahlul-Bayt(as) and their influence on Islamic mysticism and the words of the mystics, as well as their intellectual foundations are well-manifested. In this paper, we have tried to point out the principles of mysticism and the most important verses addressed by these mystics through a historical overview of the background of this knowledge in Shiite culture and the context of its orientation. بحث مبانی عرفان در مکتب اهل بیت(ع) از بررسی آیات قرآن و فهم مفسران عارف از این آیات جدا نیست که در سیر تاریخی خود در قالب بیان عارفان و مفسران عرفانی از این سخنان عرضه شده و در متون گوناگون عالمان نحله های دیگر جای گرفته است. اهمیت بررسی این مبانی، بدین جهت است که آیات و روایات دارای ابعاد گوناگونی است که این نحله از جهت دانش و زاویه دید خود از آن بهره برده و برداشت‌های متفاوتی متناسب با اهداف هستی‌شناسانه و انسان‌شناسانه کرده‌اند. از سوی دیگر این گرایش هرچند در بستر فرهنگ عمومی مسلمانان پدید آمد و عارفان برجسته آن، از اهل سنت بوده‌اند، اما در میان مؤلفان شیعه، رنگ و جلوه دیگری پیدا کرده و معارف بسیار غنی‌تری ارائه شده است؛ زیرا از آبشخور دیگری سیراب شده است. مهم‌ترین نکته این برجستگی، پشتیبانی آن به روایات و آموزه‌های اهل بیت است. حال اگر نظریه برخی شیعه‌شناسان را در نظر بگیریم که معتقدند منبع افکار و منشا معارف کامل شریعت اسلام، امامان شیعه هستند، یا جنبه باطنی اسلام را تشیع می‌دانند، اهمیت جایگاه اهل بیت و تأثیرگذاری آن در عرفان اسلامی و سخنان عارفان و مبانی فکری آنان به خوبی آشکار می‌شود. در این مقاله سعی شده، با مروری تاریخی از پیشینه این دانش در فرهنگ شیعه و بستر گرایش، به مبانی عرفان و مهم‌ترین آیات مورد توجه این عارفان اشاره شود .

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37872_9255e8df7dc6a615445f42c0fd94587a.pdf

دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 A review of Tahaddi as a rational argument rather than an experimental test (Responding to doubts concerning miracles in Quran) بازتقریر تحدی بمثابه استدلالی عقلی به‌جای آزمونی تجربی (شبهه شناسی در زمینه اعجاز قرآن) 21 34 37873 FA زهرا اخوان صراف مدرس حوزه و استادیار دانشگاه،قم، ایران. Journal Article 2016 07 10 The common understanding of the challenge of Quran (tahaddi) is that this book has set up a permanent trial in order to make the opponents imitate and bring the like of Quran, and by comparing them to Quran, the legitimacy and divine nature of the Quran would be revealed. This comprehension - especially in the contemporary era- has arisen several problems against Quran such as the opponents, rather than trying to falsify the Qur'an through producing the likes of it, have engaged in more and deeper matters. The present study, with a new representation of tahaddi, as a preamble of a rational argument – and not an experimental test -, shows that the purpose of tahaddi was to make the opponents admit to their inability of producing likes of Quran, and to put this admission in the preamble of an argument, in order to reveal that this book has a non-human origin. Then as a witness of this analysis, by presenting an overview of the controversies quoted about tahaddi, it reveals that even the contemporaries of the time of the revelation of Quran did not take seriously the experience and testing approach to tahaddi. فهم رایج از تحدی قرآن این است که این کتاب بساط آزمونی دائمی‌گسترده تا مخالفان را به مثل‌آوری برای قرآن وادارد و از راه مقایسه آنها با قرآن، حقانیت و الهی بودن قرآن آشکار شود. این تلقی بخصوص در دوران معاصر، اشکالات متعددی را بر قرآن سبب شده از جمله این که مخالفان به جای تلاش برای ابطال قرآن از طریق همانند سازی برای آن، دست در اموری کلی‌تر و عمیق‌تر انداخته اند.پژوهش حاضر با بازتقریر تحدی بمثابه مقدمه یک استدلال عقلی- و نه یک آزمون تجربی-، نشان می‌دهد غرض از تحدی این بوده ‌است ‌که با به اذعان‌آوری مخاطبان به عجز از مثل‌آوری برای قرآن و قرار دادن این اذعان در مقدمه یک استدلال، آشکارکند که این کتاب منشأ غیر بشری دارد.آن گاه به عنوان شاهد این تحلیل، با مروری بر معارضه‌های نقل‌شده با تحدی، نشان‌می‌دهد که معاصران نزول قرآن هم رویکرد تجربه و آزمون را برای تحدی جدی نگرفتند.

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37873_7fecbf8ea78eb92934bbda1a23dda5aa.pdf

دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 Examining the proofs of the contradictors of figurative expressions in the Qur’an with the emphasis on Ibn Taymiyyah and Sheikh Shanghiti’s views بررسی ادله منع مجاز در قرآن (با تاکید بر آراء ابن تیمیه و شیخ شنقیطی) 35 54 37874 FA یوسف محمدی دانشجوی دکتری فقه ومبانی حقوق دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 2016 09 04 The subject of figurative expressions in the Qur'an is one of the most important subcategories of figurative science which, together with semantics and rhetoric constitute eloquence science of the Qur'anic science. Some believe that if figurative expressions are omitted from the Qur'an, half of the beauty of the Qur’an is lost. There are two main views about figurative expressions in the Qur’an: 1- those who attaches importance to the existence of figurative expressions in the Holy Qur’an, 2- those who are opposed to the existence of figurative expressions in the Holy Qur’an. The objective of this article is to critique and review the arguments of the opponents of the view of the existence of the Quranic figurative expressions. Two outstanding personalities of this view are Ibn Taymiyyah and Shanghiti, whose viewpoints are first criticized and reviewed, and then other proofs of contemporary scholars regarding this viewpoint are also discussed. بحث مجاز در قرآن با علم بیان مرتبط است که همراه با علم معانی و بدیع علوم مربوط به بلاغت را تشکیل می‌دهند. برخی معتقدند اگر مجاز از قرآن حذف شود نصف زیبایی قرآن از دست می‌رود. در باره مجاز در قرآن، دو دیدگاه عمده وجود دارد: 1ـ قائلین به مجاز در قرآن؛ 2ـ مانعین مجاز در قرآن. هدف این نوشتار نقد و بررسی ادله مخالفین مجاز در قرآن است. دو شخصیت بزرگ این دیدگاه ابن تیمیه و شیخ شنقیطی است که ابتدا دیدگاه آنان نقد وبررسی می‌شود و سپس ادله دیگر صاحب نظران معاصر این دیدگاه نیز موردنقد وبررسی قرار می‌گیرد.

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37874_3966033980c35a002bf1b8f79baeb7a8.pdf

دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 Investigating the Islamic traditions considering Prophet Mohammad’s states when the revelation occurred تحلیل روایات مربوط به حالات پیامبر(ص) هنگام نزول وحی 55 74 37875 FA میلاد شفیعی مهدی‌آباد دانش‌آموخته کارشناسی ارشد معارف قرآن دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 2016 10 14 In Sunni and Shia traditions, there has been quoted different states for Prophet Mohammad (PBUH) when the revelation occurred, and it occurs to mind whether there is a relation of the kind of revelation and the situation that occurs for the Prophet Mohammad (PBUH)? According to the evidence, it is concluded that when the revelation was sent directly to the Prophet (PBUH), he felt hardship and difficulty heavily and this kind of revelation has been the most severe form of revelation but when the revelation was sent by an angle, he did not feel any hardship or difficulty. Also, in cases that the angle of revelation appeared to him in a human form, there was not observed any change in him, and this has been the easiest way of descent of revelation. در روایات شیعه و سنی حالات مختلفی برای رسول اکرم(ص) هنگام نزول وحی نقل‌شده است که این مطلب را به ذهن انسان تداعی می‌کند که آیا رابطه‌ای بین نوع وحی و حالتی که برای پیامبر رخ می‌دهد، وجود دارد یا خیر؟طبق شواهد و مستندات، وقتی‌ به پیامبر(ص) وحی مستقیم می‌شده، سنگینی و سختی زیادی را احساس می‌نموده‌اند و این شدیدترین نوع وحی بوده است و زمانی که وحی به‌واسطه‌ی فرشته رخ می‌داده، چنین‌سنگینی بر ایشان عارض نمی‌شده‌است. همچنین در مواردی که فرشته وحی به‌صورت انسان برای ایشان ظاهر می‌شد، تغییری در حضرت دیده نمی‌شد و این راحت‌ترین حالت هنگام نزول وحی بوده است.

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37875_9fca0cde755c3322ddd4e8c702aea6c2.pdf

دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 A review of the order of the Qur’an verses نگاهی دوباره به ترتیب آیات 75 90 37876 FA یونس گلمحمدی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد معارف قرآن دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 2016 11 07 It is proved in this paper that the order of the verses in the existing Qur'an Surahs is in the same order as the Prophet (PBUH) recited, and this Qur'an has reached us without the slightest change in the order of the verses through the supervision, memorization, and writing by all Muslims, as well as with trustworthiness which faith has risen in their hearts and souls; it has been passed to us chest to chest, generations to generations, and hands to hands. In continuation of discussion, the quality of the order of the verses based on tawqeef[1] (something which is based on revelation [and not open to ijtihaad]) is considered and it is proved that the principle in the arrangement and order of verses in the Surahs is tawqeef (which is based on the revelation) and except that is the exception in the order of descent is tawqeef of Prophet (PBUH). [1]. The meaning of “tawqeefi” is that it was dictated by the order of the Messenger (peace and blessings of Allaah be upon him). چکیده در این مقاله اثبات می‌شود که ترتیب آیات در سوره‌های قرآن موجود، به همان ترتیبی است که پیامبر(ص) تلاوت فرموده اند و این قرآن بدون کوچک ترین تغییر و جابه‌جایی در ترتیب آیات، به وسیله‌ی نظارت، حفظ و کتابت توسط عموم مسلمانان، و همچنین با حفظ امانت داری که ایمان در دل و روح آنان دمیده بود، سینه به سینه، نسل به نسل و دست به دست به ما رسیده است. در ادامه‌ی این مطلب چگونگی توقیف پیامبر(ص) در ترتیب آیات در سوره‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد و ثابت می‌شود اصل در چینش و جایگذاری آیات در سوره‌ها «توقیف بر ترتیب نزول» وجز آن استثنای در ترتیب نزول و به توقیف پیامبر(ص) است.

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37876_18e2498d5a57f88d8253b15f4171deb6.pdf

دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 Explaining the symbolic representation and its uses in the Qur’an from the perspective of Tafsir al-Mizan تبیین تمثّل و کاربردهای آن در قرآن از منظر تفسیر المیزان 91 108 37877 FA محمد غفوری‌منش دانش‌آموخته کارشناسی ارشد معارف قرآن دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 2016 11 03 Symbolic representation is a Quranic term which connotes a philosophical meaning. In the Holy Qur'an, this word is used only in the verse﴿فأَرْسَلْنا إِلَیْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِیًّا﴾ (مریم/17) but many cases indicate the use and existence of representation in the Quran and this has increased the importance of this issue. From samples of the use of symbolic representation in the Quran, one can refer to the symbolic representation of angles, representation of Satan, representation of actions and attributions, sightings that the Prophet observed on his Night Journey and the Heavenly Ascent, symbolic representation of dreams and etc. According to Allameh Tabatabai’s view, the meaning and reality of symbolic representation in the Qur'an is that a metaphysical being is embodied as an imaginal being through human senses without losing his nature and identity like when an angel appeared to Mary (S) in a human form. The main purpose of this research is to explain the truth of symbolic representation in the Quran and to mention its Qur'anic samples. And also this research seeks to show that prominent book of al-Mizan, with his philosophical approach, has been able, in addition to explain the truth of symbolic representation, to describe and interpret some verses with regard to the issue of symbolic representation. تمثّل واژه‌ای قرآنی و دارای بار و معنایی فلسفی است. در قرآن کریم، این کلمه تنها در آیه «فأَرْسَلْنا إِلَیْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِیًّا» (مریم/17) به کار رفته است؛ اما آیات بسیاری، حکایت از وقوع و جاری بودن مسأله تمثّل در موارد متعدد دارد و این امر، باعث اهمیت بیشترموضوع شده است. از نمونه‌های تمثّل در قرآن، می‌توان به تمثل فرشتگان، تمثّل شیطان، تمثّل افعال و صفات، مشاهدات پیامبر در معراج، تمثّلات در رؤیاها و... اشاره کرد.از منظرعلامه طباطبایی(ره)، معنا و حقیقت تمثل در قرآن عبارت از این است که موجودی فرا مادی بدون این‌که هویت و حقیقت خودش را از دست دهد، در حواس بشر، به صورت مثالی ظهور پیدا کند، مانند این‌که فرشته‌ای برای مریم(س) در صورت انسانی متمثّل شد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین حقیقت تمثّل و بیان مصادیق قرآنی آن است و در پی آنیم که نشان دهیم تفسیر شریف المیزان با صبغه فلسفی خود توانسته است علاوه بر تبیین حقیقت تمثل، به شرح و تفسیر برخی از آیات با توجه به مساله تمثل بپردازد.

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37877_e73f706c780fe6b7b5e0334d4a2a1834.pdf

دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 A semantic study of the term “nozul (descent)” in the Holy Qur'an معناشناسی نزول در قرآن کریم 109 128 37878 FA طاهره کریمی‌نور دانش‌آموخته کارشناسی ارشد معارف قرآن دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 2016 10 18 Semantics is the scientific study of meaning and the analysis of discourse and a process for the understanding and conceive of concepts and the study of its application in the Holy Quran leads to the knowledge of the semantic relation of the used vocabularies in the Quran. In this paper, while referring to the question that how the word “nozul”(descent) came into the existence and to comprehend its initial and pre-conceptual meaning, the researcher of this paper examines semantic evolution of this term, checks out how this term has used in other meanings, and explains the relation of these meanings with the original meaning. This research has also considered, the Qur'anic uses of the term nozul, such as: nozul-e-baran(rainfall), nozul-e-Ahan(sending down iron)( Surah al-Hadid - Verse 25), nozul-e-lebas(bestowed upon Adam and Eve clothing)( Surah al-A'raf-verse 26), etc., and then a descriptive semantics of this term are discussed. By reviewing the Holy Qur'an, books and articles, especially existing valid commentaries on the Qur’an, the words; revelation, dispatch, coming (maji’) and ... as paradigmatic term and using the words; faith, the Qur'an, light, and ... were specified as syntagmatic of the term descent. Also, antonyms of the word “descent” were identified. معناشناسی، مطالعه‌ی علمی معنا و تجزیه و تحلیل گفتمان و فرایندی برای فهم و درک مفاهیم است که بررسی کاربرد آن در قرآن کریم، به شناسایی ارتباط معنایی واژگان به کار رفته منجر می‌شود. در این مقاله نگارنده ضمن اشاره به چگونگی پیدایش واژه نزول و به دست آوردن معنای وضعی و اولیه آن، سیر تطور معنایی و چگونگی استعمال آن در معانی دیگر را بررسی کرده و وجه ارتباط این معانی را با معنای اصلی بیان و تشریح نموده‌است. همچنین به کاربردهای قرآنی واژه نزول همچون: نزول باران، نزول آهن، نزول لباس و... اشاره شده و سپس به بررسی معناشناسی توصیفی نزول پرداخته شده است. با بررسی‌های به عمل آمده در قرآن کریم و کتب و مقالات، به ویژه تفاسیر معتبر موجود، کلمات وحی، ارسال، مجیء و... به عنوان واژگان جانشین و کلمات ایمان، قرآن، نور و... به عنوان واژگان هم‌نشین واژه‌ی نزول مشخص شد. همچنین واژگان متقابل نزول، شناسایی گردیدند.

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37878_5addc429b39957a9752b0f32f6a4019c.pdf

دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 4 1 2017 04 21 Animal rights from the perspective of the Quran and Sunnah حقوق حیوانات از منظر قرآن و سنت 129 140 37879 FA محمدحسن موحدی ساوجی استادیار دپارتمان الاهیات، دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 2016 06 27 Like other beings on earth, though the animal has been created based on the ultimate purpose of serving humans, but has some specific rights according to Islam, and the man faces some restrictions in the exploitation of animals. In this article, after an overview of the Qur'an's view about creatures, including animals and the emphasis on the issues of “Animals Sense” and “the resurrection of animals after death”, some parts of the animal rights has been examined by a religious approach. حیوان همچون سایر موجودات در زمین، هرچند در هدف غایی خدمت به انسان آفریده شده، اما از منظر اسلام دارای حقوقی است و انسان در بهره‌مندی از آن با محدودیت‌هایی رو به رو است. در این مقاله پس از اشارة اجمالی به نگاه قرآن به موجودات از جمله حیوان، و تأکید بر شعور و حشر آن، بخشی از حقوق حیوانات از منظر دینی مورد بررسی قرار گرفته است.

https://religion.mofidu.ac.ir/article_37879_920f6af4188c97b6c0e6e01abb9a0411.pdf