دانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823Environmental Ethics in Abrahamic Religions' Scripturesاخلاق زیستمحیطی در متون مقدس ادیان ابراهیمی73070175010.22096/rc.2023.1971873.1078FAعبدالرحیمسلیمانیدانشیار، گروه فلسفه، دانشگاه مفید، قم، ایران.Journal Article20221103In the current century, following the emergence of the environmental crisis, some people in the West have pointed accusation finger to the Judaism and Christianity scriptures as well as the teachings of the Abrahamic religions. They believe that such scriptures and teachings contained in them have paved the way for this view in Western man to reckon himself as undisputed master of nature and to permit him using from nature in any way and to any extent. Many of instances propounded here on the Jewish - Christian Scriptures can also be put forward in Qur'an and Islamic texts. This article firstly seeks to consider the related problems and also solutions that the West have presented in this regard and then to examine the issue in relation to the Quran and Islamic traditions. The hypothesis of the present writing is that the most problems associated with Jewish - Christian's scriptures are not justifiable and not only there is no room for such doubts in Islamic texts, but there have mentioned various moral obligations in relation to the environment in these scriptures which can resolve the related crisis.در قرن حاضر به دنبال پیدایش بحران محیط زیست، کسانی در غرب انگشت اتهام را به سوی متون مقدس یهودی–مسیحی و نیز تعالیم ادیان ابراهیمی نشانه رفتهاند. آنان میگویند این متون و تعالیم مندرج در آنها زمینهساز این دیدگاه در انسان غربی شده که او خود را مالک بی چون و چرای طبیعت میداند و به خود اجازه میدهد که هر گونه و به هر اندازه که بخواهد از طبیعت استفاده کند. بسیاری از مواردی که آنان درباره متون مقدس یهودی–مسیحی مطرح کردهاند، می-تواند درباره قرآن و متون اسلامی نیز مطرح شود. این نوشتار در پی آن است که پس از بیان اشکالات وارد شده و پاسخهایی که در غرب به آنها داده شده، این مسأله را درباره قرآن و روایات اسلامی بررسی کند. فرضیه نوشتار حاضر این است که عمده اشکالات وارد شده درباره متون یهودی–مسیحی وارد نیست و درباره متون اسلامی نیز این شبهات نه تنها هرگز وارد نیست، بلکه در این متون تکالیف اخلاقی متعددی درباره محیط زیست آمده که میتواند بحران را برطرف کند.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701750_e35d9a458735764ce706d2a16fe86c77.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823The Relationship between Science and Religion in Post-Revolutionary Iran. "Sociological Judgment of Narratives"نسبتِ علم و دین در ایرانِ پساانقلاب «داوریِ جامعه شناختیِ روایت ها»315470173910.22096/rc.2023.550380.1049FAرضانظریاندانشجوی دکتری جامعه شناسی فرهنگی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.یونسنوربخشدانشیار، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20221117Contemporary Iran, especially after the Islamic Revolution of Iran, has faced the issue of the relationship between science and religion. Religious science and scientific religion have the same form despite different content. The "Science and Religion" narrative is the third narrative, which has a different form and consciously tries not appendage science or religion, but this narrative also remains ideological due to the naturalization of the cultural issue. Using the method of narrative analysis, the text of the three representatives of these formations in post-revolutionary Iran is read. The purpose of this methodical reading is to reveal the ideological features of these narratives. Judging the validity of these narratives is necessary to distinguish more ideological narratives from less ideological ones. The result of this article is a sociological attempt to de-ideologize the relationship between science and religion. Two principles are created as criteria of judgment in such a way that science and religion cannot be appendage and at the same time they cannot be naturalized.ایران معاصر خاصه پس از انقلاب اسلامی با مسئله نسبت بین علم و دین روبهرو است. علمِ دینی و دینِ علمی علیرغم محتوای متفاوتْ فُرم یکسانی دارند. روایت «علم و دین» روایت سوم است که فرم متفاوتی دارد و آگاهانه میکوشد علم یا دین را زائده نکند، اما این روایت نیز به دلیل طبیعیکردن امر فرهنگی همچنان ایدئولوژیک باقی مانده است. با بهرهگیری از روش تحلیل روایت، متن سه نماینده این شکلبندیها در ایران پساانقلاب خوانده میشود. هدف از این متنخوانی روشمند، برملاکردن خصلتهای ایدئولوژیک در این روایتها است. داوری در باب اعتبار این روایتها از این حیث دارای ضرورت است که روایتهای بیشتر ایدئولوژیک از روایتهای کمتر ایدئولوژیکْ تمیز داده شوند. نتیجهای که از این مقاله حاصل میآید تلاشی جامعهشناختی در جهتِ ایدئولوژیزدایی از نسبتِ بین علم و دین است. دو اصل به مثابه معیار داوری بدین شکل به وجود میآید که علم و دین زائدهشدنی نیستند و درعینحال طبیعیشدنی هم نیستند.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701739_ad86382fe5262f53cdba1821044739fd.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823The feasibility of continuing the moral function of religion in the contemporary worldامکان سنجی تداوم کارکرد اخلاقی دین در دنیای معاصر557570174610.22096/rc.2022.561796.1072FAمجتبیعطارزادهدانشیار، گروه معارف اسلامی و دروس عمومی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.Journal Article20220909According to the theory of “de-religion” proposed by the philosophers of the Enlightenment era, religion used to dominate society and was the uncontested claimant in the field of culture and society; but with the scientific maturity of modern man in the era of growth and prosperity of rationality, there is no longer any justification for the continuation of the presence of religion in the scene of society, which claims to guide humanity to the utopia with its moral orders. This research takes into account the adverse consequences caused by pure rationalism and the privatization of religion and the secularization of sacred values, including anxiety and insecurity caused by the absence of meaning in the life of modern humanity, in order to answer the main question that "what inadequacies exist in the process of new era rationalism which prevented modern rethinking science from filling the place of religious cosmology?" It is because of the truth of the hypothesis that "moving away from the moral principles emphasized by religion and striving hard for the purpose of gaining profit and providing pure pleasure, due to humanity's neglect of self and the sense of emptiness in life has become extraordinary despite the benefit of material, scientific, economic and technological power.بر اساس نظریه «دینزدایی» فیلسوفان عصر روشنگری، دین تا زمانی دارای سیطره اجتماعی و مدعی بیرقیب حوزه فرهنگ و اجتماع بود؛ اما با بلوغ علمی انسان مدرن در عصر رشد و شکوفایی عقلانیت، دیگر توجیهی برای تداوم حضور دین در جامعه که با اوامر و نواهی اخلاقی خود داعیه رهنمونی بشریت به مدینه فاضله را داشته باشد، وجود ندارد. این پژوهش به توجه به پیامدهای نامطلوب ناشی از عقلمداری محض و خصوصیشدن دین و دنیویشدن ارزشهای قدسی از جمله اضطراب و ناامنی ناشی از غیبت معنا در زندگی بشریت مدرن، به دنبال پاسخگویی به این پرسش اصلی است که وجود چه نارساییهایی در روند عقلگرایی عصر جدید مانع از آن شد که دانش بازاندیشانه مدرن بتواند جای جهانشناسی مذهبی را پرکند و در پاسخ، بر آن است تا صحت این ادعا را اثبات کند که دورافتادن از مبادی اخلاقی مورد تأکید دین و تلاش وافر برای کسب سود و تأمین لذت صِرف، مایۀ غفلت انسان از خود و احساس پوچی در زندگی به رغم بهرهمندی از قدرت مادی و علمی و اقتصادی و فناوری فوقالعاده شده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که حل تعارض حوزههای ارزشی منتهی به خودمداری ناشی از اصالت سود و لذت جز با توسّل به یک جهانبینی و نظام اخلاقی برتر دینی، از طریق دیگری به دست نمیآید و سعادت و امنیت روانی بشریت معاصر از راهی دیگر قابل تأمین نیست.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701746_deebf71c0d18e46c9eff2ad0109e0b2d.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823Religious Rethinking (Intellectual Thoughts) in the Field of Kalam (Islamic Theology)نواندیشی دینی در کلام اسلامی779270174810.22096/rc.2023.1971194.1076FAحمیدرضاشریعتمداریدانشیار، دانشکده شیعه شناسی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران.Journal Article20221022Religous rethinking is one of the most applied terms in recent decades in Iran. Alongside this term, there are other different terms which are used less or more in the similar meaning: religious intellectualism, religious revival, religious reforming. The revival thinking doesn't mean necessarily new thinking or modernism, as well as religious reformation which is related more to the religious new thinking, but we can distinguish between this recent term and the other similar terms. Religious new thinking is different even from the religious intellectualism in that the recent one based on the priority of reason and modernism, and, based on the necessity of being religious, tries to adopt religion to the modern affairs, but the religious rethinking begins with the authenticity of religious texts and tries to make their rules understood and accepted by the modern reason. Based on different areas of the religious rethinking,this article after the explanation of this attitude, tries to recognize the characteristics of this approach in the field of Islamic theology.نواندیشی دینی که از جدیترین و درعینحال، چالشبرانگیزترین دغدغههای دانشیمردانِ حوزهی علوم دینی در روزگار جدید است، در عرصههای مختلفِ علوم دینی، قابل تطبیق و شایستهی تحقیق است، ازجمله، در رشتهی کلام اسلامی که گاه از آن به کلام جدید، تعبیر میشود. این نوشتار ضمن تدقیق در مفهوم نواندیشی دینی و فرق آن با روشنفکری یا روشنفکری دینی، میکوشد تا پس از مرور اجمالی بر جریانهای فکریِ اسلامیِ معطوف به عقائد دینی، شاخصههای نواندیشی دینی در زمینهی کلام اسلامی را بشناسد و برشمرد، ازجمله، اینکه این رویکرد جدید در شیعه، در امتداد کلام عقلیِ شیعه از بغداد تا حله است، با افزودهی گشودگی در برابر تحولات جدید و فلسفههای معاصر و اهتمام به عرصههای نوین تحقیقات کلامی، مثل کلام سیاسی یا کلام اجتماعی، در عین صیانت از مرزهای قطعیِ دین و بر پایهی عقلگرایی اعتدالی (نه قرینهگرایی و عقلگرایی حداکثری).https://religion.mofidu.ac.ir/article_701748_b6ebe44d1c2f09ea3af46db355304f8c.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823The Evaluation of the Views of Sayyid Aḥmd Khān Hindī to Secularismارزیابی دیدگاههای سید احمدخان هندی در تمایز دین از دنیا9311670174410.22096/rc.2023.561202.1067FAحسنرضایی هفتادردانشیار،گروه علوم و قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.محمدقاسمی شوبدانشآموخته دکتری علوم قرآن و حدیث و پژوهشگر دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.صفرنصیریاناستادیار، گروه معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید رجایی ارومیه، ارومیه، ایران.Journal Article20220830The explanation of the relationship between religion and worldly life is one of the challenging contemporary discussions at a global level, one that has arrayed rejecting and acknowledging Muslim thinkers against each other. Hence, paying attention to and criticizing Muslim neo-thinkers’ viewpoints who favor secularism and reject the social rules of Islam is of utmost importance. Sayyid Aḥmd Khān Hindī is one of suchlike people who has accepted secularism much before other Muslim neo-thinkers. His views in this regard can be discussed under titles such as considering religion as limited to worshipping and spiritual issues, favoring secular rather than religious education and training, deeming social rules and regulations as changeable, opting for the separation of religion from politics and government, and supporting the separation of religion from economy. Sayyid Aḥmd Khān’s viewpoints are flawed due to several reasons, including their reliance on humanism in content and thought system as well as their inconsideration of the cultural and training principles and indices of Islam, the trans-temporality and human-needs-based nature of the social rules of Islam, the ascription of the absolute sovereignty to God and the assignment of a role to divine revelation in the application of this sovereignty in Islam, and the existence of numerous verses and narrations that regard economy and express its rules.تبیین رابطه میان دین و دنیا، از مباحث چالشبرانگیز جهان معاصر است که متفکران مسلمان را در دو سوی نفی و اثبات در برابر هم قرار داده است. ازاینرو، امروزه توجه به دیدگاههای نواندیشان مسلمانی که به تمایز دین از دنیا (سکولاریسم) و نفی احکام اجتماعی اسلام میپردازند و نقد آنها اهمیت شایانی دارد. سید احمدخان هندی یکی از کسانی است که با پیشگامی نسبت به دیگر نواندیشان مسلمان، تمایز دین از دنیا را پذیرفته است. وی در این زمینه، دیدگاههایی دارد که تحت عناوینی همچون محدودیت دین به امور عبادی و روحانی، تعلیم و تربیت سکولار به جای دینی، تغییرپذیری احکام و قوانین اجتماعی، جدایی دین از سیاست و حکومت و عدم دخالت دین در اقتصاد و معیشت قابل طرح است. دیدگاههای سید احمدخان، از جهاتِ وابستگی به روش عقلگرایی افراطی، نادیدهانگاشتن اصول و شاخصههای فرهنگی و تربیتی اسلام، فرازمانیبودن و تغییرناپذیری چارچوبهای کلی احکام اجتماعی-سیاسی اسلام، اختصاص حاکمیت مطلق به خدا و دخالتدادن وحی در اعمال این حاکمیت، توجه به آیات و روایات فراوانی که به اقتصاد و معیشت دعوت کرده و قواعد آن را بیان میکنند، مخدوش است.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701744_f3cebc0f9811359218c27a0391242417.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823A Revision of the Phonetic Eruption and Auditory Attractions of the Qur'an as a Miracleبازنگری در فوران آوایی و جاذبههای شنیداری قرآن بهمثابه معجزه11713470174710.22096/rc.2023.562284.1075FAزهرااخوان صرافمدرس حوزه و دانشگاه، قم، ایران.Journal Article20221009Modern Qur'anic researchers consider Qur'an “as a text” –following new Bible studies- thus reduce it to answering Qur'anic doubts in reaction to faithful actions. However, Prophet Mohammad never received a script from God, but his commission was to recite what was orally sent to him in the same order for his addressee. The "dual of hearing and silence" officially called for in Qur'an is primarily based on hearing and being affected by recitation. Many Qur'an reciters have been affected, changed, become faithful or fainted, or even died by listening to it. However, studies on Qur'an's expressive inimitability have considered its written aspects, even in its golden ages, and have neglected Qur'an's most effective aspects, i.e. the auditory aesthetic aspect and its phonetic influence. This research shows the "originality and priority of Qur'an's auditory feature" using Islamic tradition, presents an aesthetical analysis of the phonetic eruption resulting from silent and thoughtful listening to meaning-based recitations, and presents some practical evidences of the experiences of reciters and listeners. Therefore, remembering and re-reading these miraculous attractions, this article shows that reducing Qur'anic studies from "an attempt to expand and fertilize the different types of participation in the Divine message" –in which being silent and listening to a single piece of this text effects the listener’s deepest innate layers- to "inculcating problems and quasi-scientific disputes over the date of the script's canonization and authenticity of the existing version" –which is the general structure of modern Qur'anic researches- is exceedingly baseless and misguided.قرآنپژوهی مدرن با تأثر از مطالعات جدید کتاب مقدس، قرآن را «به مثابه یک متن» مینگرد و به تبع کنشهای مؤمنانه نیز به رد شبهاتِ مربوطه فروکاسته است. حالآنکه پیامبر اسلام هرگز مکتوبی دریافت نکرد، بلکه مأمور بود آنچه شفاهی به او ابلاغ میشد به نظم و زیبایی برای قومش بخواند. «دوگانه استماع و انصات» که قرآن رسماً به آن فرامیخواند، به شنیدن و اثرپذیری از تلاوت مربوط است و نفوس بسیاری که خود را به صوت قرآن گشودهاند، با استماع آن متأثر، متحول، مؤمن یا مدهوش شده و یا حتی جانباختهاند. با اینهمه مطالعات اعجاز بیانی حتی در قرون طلایی خود به وجوه نوشتاری قرآن نظر داشته و اهم وجوه اثربخشی قرآن، یعنی وجه زیباشناختیِ شنیداری و تأثیرگذاریِ آوایی آن در اهمال مانده است. پژوهش حاضر «اصالت و اولویت وجه شنیداری قرآن» را از سنّت دینی نشان میدهد، از فوران آوایی که از استماع خاموش و متأملِ تلاوتهای زیبا و معناگرا حاصل میشود، تحلیل زیباشناختی عرضه میکند و از تجارب مستمعان و اجراکنندگان تلاوت بر آن شاهد عملی میآورد. در نتیجه افزون بر یادآوری و بازخوانی این جاذبههای اعجازگون، آشکار میکند فروکاهش مطالعات قرآنی از «مجاهدت برای بسط و بارورکردن گونههای مشارکت با پیام الهی» که استماع و انصات برای حتی یک قطعه آن، در عمیقترین لایههای فطری مؤثر میافتد- به مسئلهسازیهای بیمارگون و نزاعهای شبهعلمی بر سر تاریخ رسمیسازی متن مکتوب و اصالت نسخه موجودِ پیام الهی و امثال آن، که شاکله عمومی قرآنپژوهی معاصر است، تا چه پایه بیمایه و بیراهه است.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701747_62eaa2a8e2162aa847a81e5ac2cd5384.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823Assessment of Arguments of the Adherents of Cognitive Aspect of Religious Experienceارزیابی دلایل طرفداران حجیت معرفتشناختی تجربه ی دینی13515070175110.22096/rc.2023.1972233.1079FAحسنقنبریدانشیار، دانشکده الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.Journal Article20221107In this article we are concentrating on this question : is religious experience cognitive? In responding to the question, at first we point to nature of religious experience according to some thinkers, who believe in it. In definition of religious experience we rely on Schleiermacher, Alston and Swinburne's views. Then we say that their arguments are summarized in three main titles: (1) uniformity of religious experience whit sense experience(Alston) (2)appealing to principles of Credibility, Testimony and Authority(Swinburne) (3) uniformity in accepting conditions of religious experience and sense experience(Alston, ). About first argument we say when religious experience is privet and unrepeatable, how it can be same as sense experience that every one can test it and can transmit to others with evident propositions? About second argument we say that these three principles are applied just in sense experience and such is the third argument. About second argument we say that these three principles are applied just in sense experience and such is the third. Finally about the third argument we say there is deference between condition for accepting religious experience and accepting sense experience.در این مقاله این پرسش را مورد بررسی قرار می دهیم که آیا تجربه دینی معرفت بخش است؟ برای پاسخ دادن به این پرسش ابتدا به ماهیت تجربه دینی از منظر قایلین به آن به نحو مختصراشاره می کنیم.تعریف تجربه را بر اساس آرای شلایرماخر، ویلیام آلستون و ریچارد سوین برن دنبال می کنیم. سپس سه نوع دلیل آنها را چنین خلاصه می کنیم(1) یکسان انگاری تجربه دینی با تجربه حسی(آلستون) (2) تمسک به اصول آسان باوری، گواهی و وثاقت(سوین برن) (3) یکسان انگاری شرایط پذیرش تجربه دینی و تجربه حسی(آلستون، جروم جلمان و گری کتینگ). در ادامه هر سه دلیل را نقد کرده و بیان می کینم که با توجه به تعریف "معرفت" به باور صدق موجه، معرفت پدیده ای همگانی، تکرارپذیر و قابل انتقال در قالب گزاره های واضح و متمایز است. در حالی که تحربه دینی نوعی احساس یا درک شخصی، تکرارناپذیر و غیرقابل انتقال است بنابراین نمی تواند معرفت بخش باشد.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701751_9dce6c16b0bbb31593d7b021d844e9d3.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823Applying the method of John Hick and David Griffin in proving the necessity of the existence of evilتطبیق روش جان هیک و گریفین در اثبات ضرورت وجود شر15116870174010.22096/rc.2023.553975.1051FAیدالهرستمیاستادیار، گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.0000-0003-2093-0005Journal Article20220823John Hick and David Griffin are philosophers who have dealt with the problem of evil and offered solutions to it. Hick believes that God created man in the beginning of creation, imperfect and immature, But the requirement of human perfection and maturity is the acquisition of spiritual and moral virtues through dealing with evil this leads to the his soul Making. One of the most important tools for achieving this goal is Free will which has been granted to man by God. Of course, Hick believes that the full realization of this is in the afterlife. Griffin believes that evil in the world stems from God's benevolence (creativity) Because, this goal of God guarantees that he That she motivates the creatures of the world to experience superior and exciting values Otherwise, the world will be devoid of heresy and novelty and therefore triviality But since the power of these creatures, including humans, is inherent They can oppose God's purpose This causes evil to appear in the world. Griffin also postpones the final victory of good over evil by God into the afterlife.جان هیک و دیوید گریفین از فیلسوفانی هستند که به مسأله شر و ارائه راه حل برای آن پرداخته اند. هیک معتقد است که خداوند انسان را در ابتدای خلقت ، ناقص و نابالغ آفریده است، اما لازمه کمال و بلوغ انسان، کسب فضائل معنوی از طریق دست و پنجه نرم کردن با شرور است که به پرورش روح او می انجامد. یکی از مهم ترین لوازم تحقق این هدف، وجود اختیار است که از جانب خداوند به انسان اعطا شده است. البته هیک باور دارد که تحقق کامل این امر، در جهان بعد از مرگ است. گریفین معتقد است که شر در جهان، ناشی از خیرخواهی (خلاقیت) خداوند است. زیرا، این هدف خداوند متضمن این است که او موجودات جهان را به سمت تجربه ارزش های برتر و مهیج بر انگیزد. در غیر این صورت، جهان عاری از بداعت و در نتیجه مبتذل خواهد بود. اما از آن جایی که قدرت این موجودات یخصوص انسان ذاتی است، آن ها می توانند در مقابل هدف خداوند مخالفت و مقاومت ورزند که موجب پیدایش شر در جهان می شود. گریفین نیز غلبه نهایی خیر بر شر توسط خدا را به حیات پسین موکول می کند .https://religion.mofidu.ac.ir/article_701740_86b72f0ba33897c4c4128fe924c2310b.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823Analytical investigation of polysemantic models in the hermeneutic reading of the Qur'an; A case study of the explanatory traditions of Ahl al-Bayt under the verses of the first part of the Qur'anبررسی تحلیلی مدل های چند معنایی در خوانش هرمنوتیکی قرآن؛ مطالعه موردی روایات تفسیری اهل بیت (ع) ذیل آیات جزء اول قرآن16919070174210.22096/rc.2023.559319.1059FAکاوسروحی برندقدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.0000-0003-3474-0421مهدیپیچاندانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تربیت مدرس ، تهران، ایران.Journal Article20221114One of the most fundamental objections to Imamieh interpretive narrations is the opposition of the content of these narrations to the rules and criteria governing the field of interpretation. Forms that either lead the reader to deny these narrations or to lead him to accept an unregulated interpretation. However, the exact distinction between different linguistic areas of verses such as Interpretive or ventricular and outward or inward, as well as paying attention to the position of the Imams (as) as instructors of the method of Interpretive and ventricular, the possibility of studying the criteria of these narrations Makes possible. <br />Based on this, this research with a descriptive-analytical method and focusing on narratives with internal and interpretative themes of Ahl al-Bayt interpretive narratives under the verses of the first part of the Qur'an, and with the aim of achieving the models used in the interpretive reading of Ahl al-Bayt has presented models regarding the multi-meaning regularity of these narrations and has achieved six criteria and models. These models include: analysis of the essentials of meaning, explanation of examples, skepticism of Qur'anic concepts, the principle of mediation and manifestation, elimination of specificity and revision of intellectual terms, and compatibility between the three books of creation, compilation and self.یکی از اساسیترین ایرادات وارد بر روایات تفسیری امامیه، مخالفت مضمون این روایات با ضوابط و معیارهای حاکم بر حوزهی تفسیر است. اشکالی که خواننده را یا به انکار روایات مزبور میکشاند و یا تعبداً به قبول تفسیری غیر ضابطهمند سوق میدهد. حال آنکه تفکیک دقیق میان حوزههای مختلف زبانی آیات از قبیل تفسیری یا تأویلی و ظاهری یا باطنی و نیز توجه به جایگاه اهل بیت (ع) به مثابهی تعلیمدهندگان روش تفسیر و تأویل، امکان تحصیل معیارهای ضابطهمندی این روایات را ممکن میسازد. بر همین اساس، این جستار با روش توصیفی- تحلیلی و با تمرکز بر روایات دارای مضامین بطنی و تأویلی روایات تفسیری اهل بیت (ع) ذیل آیات جزء اول قرآن، و با هدف دستیابی به مدل های به کار رفته در خوانش تاویلی اهل بیت (ع) به ارائه مدل هایی در خصوص ضابطهمندی چند معنایی این روایات پرداخته است و به شش معیار و مدل دست یافته است. این مدل ها عبارت اند از: تحلیل لوازم معنا، تبیین مصادیق، تشکیکی دانستن مفاهیم قرآنی، اصل وساطت و مظهریت، الغای خصوصیت و تنقیح مناط عقلی و تطابق میان سه کتاب تکوین، تدوین و نفس.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701742_0ab7f8d5e540c17cae0c4f9d6cf53194.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823Explanation of the Central Component of "Life" in Verses 169 and 170 of Surah Al-Imran Based on the Concept of "Coherence"تتبیین مولفۀ کانونی «حیات» درآیات 169 و 170 سوره آلعمران مبتنی بر قرینه «انسجام»19121270173710.22096/rc.2023.542885.1047FAسیده فاطمهکیاییدانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد علوم قرآن، دانشگاه قم، قم، ایران.Journal Article20220303In verses 169 and 170 of Surah Al-Imran, the situation of martyrs in the ecstasy of purgatory is described. In this regard, first their "life" is emphasized and then other indicators are mentioned in the description of their situation. According to the concept of "coherence" which implies some kind of relationship between the words and sentences of the text, it seems that these components can be considered in order to explain the indicators of life. Among these indicators is "happiness" which, due to the importance of mentioning it, it seems that it can be considered as the central component of life, and the relationship between these two categories will be discussed and investigated.<br />This article is done with a descriptive and analytical approach and referring to library sources. It shows that the reading of the verses based on the concept of coherence can open a new perspective of "life" to the audience and make him realize its relationship with "happiness", a subject that has not been considered in the studies of commentators and for this reason, one of the text messages is incomplete in transmission. What makes the analysis of this issue necessary is that the contemporary man is less successful in experiencing happiness, while it is one of the human needs and the motivation of his other activitiesدر آیات 169 و170 سوره آلعمران، وضعیت شهیدان در نشئه برزخی تشریح شده است. در این راستا، ابتدا «حیات» داشتن آنها مورد تاکید قرار گرفته وسپس به ذکر شاخصههای دیگری درتوصیف موقعیت آنان پرداخته میشود. با توجه به قرینه «انسجام» که به نوعی رابطه بین کلمات و جملات متن دلالت دارد، به نظر میرسد میتوان این مولفهها را در راستای تبیین شاخصههای حیات قلمداد نمود. از جملۀ این شاخصهها «شادمانی» است که با توجه به تقدم ذکر آن ،به نظر میرسد بتوان آن را به عنوان مولفه محوری حیات تلقی نمود و درباره ارتباط این دو مقوله با هم ،به بحث و بررسی پرداخت. <br />دستاورد کلی این نوشتار که با رویکرد توصیفی و تحلیلی و استناد به منابع کتابخانهای سامان یافته، مبین آن است که خوانش آیات با تکیه بر قرینه انسجام میتواند چشم انداز تازهای از «حیات» به روی مخاطب بگشاید و او را متوجه ارتباط آن با مقوله «شادمانی» نماید، مقولهای که درخوانشهای مفسران مورد توجه قرار نگرفته است و به همین دلیل در انتقال یکی از پیامهای متن الکن ماندهاند. آنچه این جستار را ضروری مینماید، عدم توفیق انسان معاصردر تجربه شادمانی است؛ مقوله ای که یکی از نیازهای او و محرک سایر فعالیتهایش است.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701737_7ab2fe19ff642f69a057a75ade269b87.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823The Backgrounds and Consequences of Separating the “Mord” From the “Meaning” of the Holy Qur'an in the Literature of Muslim Theologiansزمینهها و پیامدهای تفکیک لفظ از معنای قرآن کریم در آثار متکلمان قدیم مسلمان21323470174510.22096/rc.2023.561479.1071FAسعیدشفیعیاستادیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20220907By exploring the fields of separating the “word” from the “meaning” of the Holy Quran, the present article explores the issue of why this separation was proposed and what were its consequences? And was Understanding the Qur'an as humanized a direct consequence or a necessity of this separation? The author of the article examines the views of Mu'tazila, Ahl al-Hadith, Ibn Kullāb, Ash'ari, Māturīdite, and Ẓāhirites - according to the backgrounds<strong> </strong>of this separation - that is, the two theories of the creation of the Qur'an and arresting (Sarfah). Ibn Kullāb's point of view is important because he separated the "readable" (Maghrou') from the "old divine word" and provided the basis for separating the word into "spiritual and verbal" for Ash'arites. According to Ibn Kullāb and Ash'ari, the words of the Qur'an are humanized. Another important point of view is that of Mu'ammar ibn Abbad Mu'tazili, who, from the separation of the creation of substances and accidents, and Understanding the Qur'an as accident, came to the belief that the Qur'an is humanized in its wording and meaning.مقالۀ حاضر با کاوش در زمینههای تفکیک «لفظ» از «معنا»ی قرآن کریم، این مسئله را میکاود که چرا این تفکیک مطرح شد و چه پیامدهایی داشت؟ و آیا بشریدانستن قرآن پیامد مستقیم یا لازمۀ این تفکیک بود؟ نویسندۀ مقاله دیدگاههای معتزله، اهل حدیث، ابنکُلّاب، اشاعره، ماتریدیه و ظاهریه را با توجه به زمینههای این تفکیک – یعنی دو نظریۀ خلق قرآن و صرفه بررسی میکند. دیدگاه ابنکلّاب از آنرو که «مقروء» را از «کلام قدیم الهی» جدا کرد و زمینۀ تفکیک کلام به «نفسی و لفظی» را برای اشاعره فراهم آورد، اهمیت دارد. براساس دیدگاه ابنکلّاب و اشعری، الفاظ قرآن بشری است. دیدگاه مهم دیگر از آنِ معمّر بن عبّاد معتزلی است که از تفکیک آفرینش جواهر و أعراض، و عَرَضدانستن قرآن، به این باور رسیده بود که قرآن در لفظ و معنا بشری است.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701745_8a3a61cb1709e8eb01bd23a7b7a8b0e5.pdfدانشگاه مفیددوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر2821-04259120220823Analysis of the Type of Confrontation of Muslims with Infidels, a Case Study of Verse 51 of Maedahتحلیل نوع مواجهه مسلمانان با کفار: مطالعه موردی آیه ۵۱ مائده23525370174310.22096/rc.2023.560703.1063FAطیبهصداقتیدانشجوی دکتری، علوم قرآن و حدیث، دانشکده اصول الدین، تهران، ایران.عبدالهادیفقهیزادهاستاد، علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20220822Verses from the Holy Quran prohibit Muslims from friendly relations with non-Muslims. However, some have interpreted such verses as a license for enmity and spiteful behavior of Muslims with infidels, referring to verse 51 of Surah Ma'idah. This research, using library studies and with an analytical-explanatory approach and based on the interpretation of the verses, shows that the central concepts of the mentioned verse are contrary to the aforementioned point of view, and it also indicates the prohibition of friendly relations with non-Muslims, which leads to tendencies A heart connection is given to them, and that also leads to trusting the unbelievers in thought and action. Mentioning the reasons for the prohibition and determining the limits and criteria in these verses is a clear proof of the non-hostile behavior towards non-religionists; Also, many verses of the Qur'an emphasize the establishment of installments and justice, benevolence and justice towards everyone, both Muslims and non-Muslims, which is another proof of the negation of the previous point of view. In this way, it can be said: The verse in question and verses with a similar theme were revealed with the aim of consolidating the beliefs of Muslims and the inviolability of their ranks against the infidels, and it is not necessary to treat non-Muslims inhumanely and violently or to cut ties with them.آیاتی از قرآن کریم، مسلمانان را از روابط دوستانه با غیرمسلمانان منع میکند. در این بین، برخی با استناد به آیه 51 سوره مائده، اینگونه آیات را مجوزی بر دشمنی و رفتار کینهورزانه مسلمانان با کافران تعبیر کردهاند. این پژوهش با ابتنا بر مطالعات کتابخانهای و با رویکرد تحلیلی- تبیینی و بر پایه تفسیر آیات، نشان میدهد مفاهیم محوری و محتوای کلیدی آیه مذکور با دیدگاه پیشگفته مغایر است و همچنین حاکی از حکم ممنوعیت مراودات دوستانه با غیرمسلمانان است که منجر به تمایلات قلبی و تعلقات روحی به آنان میگردد و آن نیز، اعتماد بر کافران در اندیشه و عمل را در پی دارد. ذکر دلایل نهی و تعیین حدود و ضوابط در این آیات، برهانی آشکار در عدم رفتار خصمانه با غیر همکیشان است؛ همچنین تأکید بسیاری از آیات قرآن بر برپایی قسط و عدل، احسان و عدالتورزی نسبت به همه، اعم از مسلمان و غیرمسلمان، شاهدی دیگر در نفی دیدگاه پیشین است. بدین ترتیب، میتوان گفت آیه مورد بحث و آیاتی با موضوع مشابه، با هدف تثبیت و تحکیم اعتقادی مسلمانان و خللناپذیری صفوف آنان در برابر کافران نازل شده و مقتضی رفتار غیرانسانی و خشونتآمیز با غیرمسلمانان و یا قطع رابطه با آنان نیست.https://religion.mofidu.ac.ir/article_701743_ea4d0ee84af8d4ac8a8d7e9320ecd099.pdf