دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی دین و دنیای معاصر ‪2821-0425 2 2 2015 09 23 An intrudoction to the interpretation of the verse 34 of the surah Al-Maidah (Muharebah) درآمدی بر تفسیر آیه 33 سوره مائده (محاربه) 3 16 37838 FA محمد حسن لواسانی دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه دولتی کاشان، کاشان، ایران. Journal Article 2015 02 10 Verse 34 of surah Al-Maidah has spoken about Muharebah and its punishment. A verse which has sent down about an impudent and disrespectful group. However the word ‘Muharebah’ is derived from the word ‘Harb’, some features has been added to it from Qur’anic and canon point of view. But if the Muhareb(the one who did Muharebah ) do penance (Tubah) before being captured, he will not be punished. Of course the situation of this punishment is based on realizing goals such as prevention, restraining, establishing public safety and to amend the criminal. It is believed that the legislator did not want to ruin human dignity, since this chastisement had been enacted to damage the dignity of the society. Additionally criminal’s penance and amend will cancel the punishment, even with punishing, his dignity as a Muslim has not been ignored. Although based on a canon theory and based on an interpretation from Imam Javad, peace be upon him, this punishment is basically canceled. The result of this article is reflected in conclusion. آیة 34 سوره مائده از محاربه و مجازات آن سخن گفته است. آیه‌ای که در مورد گروهی ناسپاس وگستاخ نازل شده است. اگر چه واژة محاربه از حرب به معنای جنگ گرفته شده، اما از دیدگاه قرآنی و فقهی، برخی ویژگی‌ها در آن لحاظ گردیده است. به‌هرحال چنانچه محارب پیش از دستگیری توبه نماید، کیفر نمی‌بیند. البته وضع این مجازات در راستای تأمین اهدافی همچون پیشگیری و بازدارندگی، برقراری امنیت عمومی و اصلاح مجرم صورت گرفته است. باور بر این‌ است که قانونگذارکیفر در پی نابودی کرامت انسانی نبوده، چرا که این مجازات جهت تدارک لطمه به کرامت جامعه وضع شده است. علاوه بر این توبه واصلاح بزهکار نیز سبب سقوط کیفر بشمار آمده است، حتی در صورت اجرای کیفر نیز حرمت مسلمان بودن وی نادیده گرفته نشده است. گذشته از این، مجازات یاد شده بنابر یک نظریة فقهی ونیز بنابر تفسیری از امام جواد7 از اساس منتفی می‌باشد. دستاورد این مقاله در نتیجه انعکاس یافته است.   https://religion.mofidu.ac.ir/article_37838_be41f16db6ffaafc5004cf958600ae51.pdf